In Rond de Tafel spreken Shell-medewerkers over onderwerpen die van belang zijn voor de medewerkers of voor het bedrijf. Onderwerpen van uiteenlopende aard. Interessant, actueel, omstreden, opzienbarend… Of, zoals in deze vijftiende aflevering, de flexibiliteit van de nieuwe pensioenregeling die medewerkers in staat stelt zelf te bepalen wanneer ze tussen hun 55e en 65e voor het laatst de Shell-deur achter zich willen sluiten. |
 Aan tafel Reini van Leeuwen, hoofd Agreements Group Den Haag in Shell International’s Intelectual Property Services, en Jan Schaapsmeerders, HR-directeur Shell Nederland en vertegenwoordiger in de contacten met Shell European Forum (Europese OR). Over de nieuwe regeling zijn beiden zeer te spreken. Reini: “Een positieve ontwikkeling, voor zowel werknemer als werkgever. Als mensen tot hun 60e moeten werken, denken ze op hun 59e ‘ik móet nog een jaar’. Nu bepalen ze dat zelf, dat is een groot goed.” Jan was betrokken bij het opzetten van de nieuwe pensioenregeling. Daarbij was het uitgangspunt van de business, gebaseerd op diverse in- en externe ontwikkelingen, een pensioenleeftijd van 65 jaar. Tegelijkertijd leefde echter het besef dat de mensen zelf moesten kunnen kiezen wanneer ze wilden stoppen. Waarbij vroeger stoppen uiteraard een lager pensioen zou inhouden. “Mensen waarderen het dat zij dat zelf mogen bepalen. Daardoor worden ze eigenaar van hun eigen toekomst”, zegt Jan. |
Stabiliteit
Reini koos voor uitstel van de beslissing tot ze weet wanneer ze met pensioen wil; Jan verlaat Shell 1 juni 2007. Reini: “Ik heb bewust gekozen voor flexibiliteit. Zoals ik het nu zie, denk ik dat ik na mijn 60e nog wel zal doorgaan. Mijn man werkt nog en daarmee gaat hij voorlopig door. En ik heb een dochter van tien jaar die ik nog jaren rust en regelmaat wil geven. Dat zal zeker van invloed zijn op de beslissing wanneer ik dan wél wil stoppen. Stabiliteit is belangrijk voor mijn dochter en ik hoop dat mijn keus daarop een gunstige invloed heeft. Als ik maar evenveel plezier zal houden in mijn werk als nu en in goede gezondheid mijn werk kan blijven uitvoeren. De werkgever is gebaat bij werknemers die zich prettig voelen in hun werk. Ik viel niet automatisch in de nieuwe regeling, maar kon kiezen tussen de oude en de nieuwe." Jan besloot eerder zijn Shell-pensioen aan te spreken. “Ik ben dan net geen 57 en heb dan 32 jaar gewerkt. Waarvan we twaalf jaar met veel plezier in het buitenland doorbrachten. Maar mijn vrouw en ik wilden terug naar onze ‘wortels’ in noordoost Brabant en daar een gerenoveerde woonboerderij kopen. Eind 2004 liepen we tegen de plek van onze droom op en moesten we kiezen. We hebben bewust gekozen die niet te laten schieten om eventueel later spijt te krijgen. Het bleek mogelijk de boerderij pas begin 2006 in eigendom te krijgen en sinds medio 2006 is het onze permanente woning. Maar, ik door de week werken in Den Haag met een onderkomen in Scheveningen en mijn vrouw wonen in de boerderij, wilden we niet te lang doen. Het was een lastige keus. Ik geniet van mijn baan en heb mede daardoor uitstekende sociale netwerken binnen en buiten Shell. De belangrijkste overweging was de fase van het leven. We hebben al eerder vier jaar een ‘weekendhuwelijk’ gehad en dat wilden we niet nog een keer. De kwaliteit van je leven en van je gezinsrelaties lijden daar toch onder.” Privilege
Is het niet vreemd dat juist Jan, voorvechter van ‘pensioen met 65’, ervoor koos eerder te stoppen? “Inderdaad is mijn keus dualistisch, maar ik draag twee petten”, legt hij uit. “Als HR-directeur zag ik het absolute belang voor Shell’s toekomst van die formele pensioenleeftijd van 65. Maar door mijn persoonlijke pet is het ironisch dat nu net de HR-directeur beslist eerder te stoppen. Als ik het uitleg begrijpt echter iedereen waarom ik nu het heft in eigen hand heb genomen.” Reini: “Ik heb geen bezigheden buiten het werk waarvoor ik extra tijd nodig heb. Ik sta graag onder druk en vind het juist prettig in een werkomgeving te blijven.” Waarvoor Jan alle begrip toont, want: “Werk geeft structuur aan je leven. Vooral de sociale contacten, die je er automatisch door krijgt, zal ik ontzettend gaan missen. Ik moet ervoor zorgen dat ik nieuwe netwerken opbouw en ritme zie te behouden. Dagen die ongemerkt in andere dagen overlopen zonder ze bewust te gebruiken zijn verloren dagen.”
Maar Jan lijkt er de man niet naar dat te laten gebeuren. Hij heeft grondig nagedacht over een invulling van al die ‘vrije’ tijd die in het verschiet ligt. “Ik kan niet hele dagen gaan wandelen of naar de paarden kijken. Eerst neem ik tot oktober de tijd om fit te worden en toekomstige activiteiten voor te bereiden. Ik wil graag gaan deelnemen aan besturen van organisaties in de regio, bijvoorbeeld bij een internationale organisatie of een ziekenhuis. Verder ben ik van plan een HR-adviespraktijk op te zetten, gericht op bedrijven die baat kunnen hebben bij mijn (internationale) ervaring. Ook wil ik me in 2008 aanmelden als vrijwilliger bij PUM voor internationale managementklussen, bij voorkeur in Zuid-Amerika en Azië.”
“Maar Jan”, zegt Reini, “Dat is niet met pensioen gaan, je gaat alleen weg bij Shell.” Jan: “Ik zeg ook nooit dat ik met pensioen ga, dat kan uitgelegd worden als thuis zitten en bijvoorbeeld veel reizen. Ik zeg bewust dat ik ga genieten van mijn Shell-pensioen. En dat is een groot privilege!”
|
