Elke zomer op het Russische eiland Sakhalin dat gelegen is ten hoogte van Japan, strijken de grijze walvissen neer. De grijze walvis is een van de kleinste populaties walvissen ter wereld. Ze arriveren in Sakhalin in paren en in kleine groepen  waar ze verblijven van mei tot en met juni. De hele zomer spenderen ze in het ondiepe kustwater, onder andere voor voeding. Wanneer de ijzige Russische winter arriveert, vertrekt de grijze walvis weer.

Net zoals migratievogels geloofden wetenschappers dat ze in de winter naar het Zuiden vertrekken langs de Aziatische kust naar de Zuid-Chinese Zee.

Maar in 2010, maakte een 13 jaar oude walvis een ongelofelijke reis, de walvis zwom enorme afstanden, wat de opvattingen en percepties van de mariene wetenschappers over de gehele grijze walvis populatie volledig veranderden.

De reis liet zien dat de kleine groep van ongeveer 170 Westerse grijze walvissen die elke zomer in Sakhalin arriveren is gekoppeld aan de grotere populatie Oosterse grijze walvissen. Tot op 2010 geloofden wetenschappers dat beide groepen apart leefden, dit omdat de ’s Werelds grootste oceaan, de Atlantische Oceaan, tussen de beide groepen in liggen.

De Westerse grijze walvis staat op de lijst met ernstig bedreigde diersoorten door de International Union for Concervation of Nature (IUCN). Om meer informatie en kennis over onder andere de leefomgeving  en reispatroon van de walvissen te vergaren en om deze te kunnen beschermen hebben wetenschappers met een Amerikaanse en Russische achtergrond, met steun van het IUCN en de Internationale Walvisvaart Commissie, met succes één van de Westerse grijze walvissen een zender aangebracht met een satelliet tracking apparaat in oktober 2010.

Binnen een paar dagen, de jonge walvis had als bijnaam; Flex, dit kwam door de manier waarop hij zijn lichaam gebogen had in een ‘S’ vorm zoals een kalf, vertrok hij van het eiland. Maar in tegenstelling tot wat de wetenschappers dachten, zwom hij naar het Noorden in plaats van naar het Zuiden.

‘Het leek alsof we betrokken waren bij een geheim plan. We konden onze ogen niet geloven,’ zei Stephanie Lock die Sakhalin’s Energie milieu programma beheerd. Shell is een aandeelhouder in Sakhalin Energy, een van de grootste geïntegreerde olie en gas projecten van de Noord-Oost kust van het eiland.

Flex zwom eerst naar het Oosten van Rusland’s Kamchatka Peninsula. Hierna, in een manoeuvre dat het wetenschappelijk team weer verbaasde, zwom hij naar open zee en kruisde hij de Beringzee richting Alaska. Met het ontwijken en trotseren van de ijsberen en roofzuchtige orka’s heeft Flex Alaska gehaald, en reisde hij verder naar beneden langs de West kust van Canada, en verder naar beneden langs de Amerikaanse kust. Omdat deze walvissen niet alleen trekken, geloven de wetenschappers dat andere grijze walvissen met hem mee zwommen.

‘Mijn gehele carrière heb ik walvissen onderzocht. Dit heeft alles veranderd van wat we wisten over de grijze walvis,’ zegt Dr. Randall Reeves een zeezoogdier specialist gesitueerd in Canada. ‘We dachten dat grijze walvissen altijd langs de kust zwommen. We wisten niet dat ze zulke afstanden in open water konden navigeren.’

Uiteindelijk viel het apparaat van Flex af, toen hij richting het Zuiden van de Amerikaanse West kust zwom. Maar de wetenschappers hadden genoeg informatie: het was duidelijk dat Flex naar een bekende broedplek zwom vlakbij Mexico.

Het kostte Flex 56 dagen om in totaal 7661 kilometers af te leggen. Flex zwom met een gemiddelde snelheid van 5,7 kilometer per uur.

‘Deze walvissen krijgen te maken met enorme uitdagingen op hun reis, die de langste migratie is van elk zoogdier op de aarde,’ zegt Anete Berzina, de manager van het Westerse grijze walvis project bij IUCN.‘ Hoe meer informatie we hebben over hen, des te beter wij ze kunnen beschermen. Het gaat immers om de grootste dieren in onze zeeën en oceanen, gezonde walvissen, betekenen gezonde oceanen.

Bescherm de biodiversiteit

 De Westerse grijze walvis staat op de lijst met ernstig bedreigde diersoorten door de International Union for Concervation of Nature (IUCN). (Foto: Sergey Fomin)
© Sergey Fomin, SEIC

Shell en de International Union for Conservation of Nature (IUCN) werken sinds 2004 samen om de biodiversiteit vlakbij Sakhalin’s energie operaties in Rusland te beschermen. (Shell is een aandeelhouder in Sakhalin Energy). The Western Gray Whale Advisory Panel (WGWAP) is een panel van 13 wetenschappers bijeengeroepen bij IUCN op verzoek van Sakhalin Energy, die adviseerde op de beste manieren om de walvissen te beschermen tegen schade gedurende olie en gas operaties.

Gebaseerd op de aanbevelingen van de WGWAP heeft Sakhalin Energy een geplande pijpleiding omgelegd om de operaties rondom het voedselgebied van de walvissen te vermijden.

Wetenschappers gebruiken foto-identificatie  om natuurlijke markeringen van de walvissen te herkennen. Ook worden er pijnloze biopties gedaan om zo de sekse van de walvis te achterhalen.

De Westerse grijze walvis populatie in Sakhalin is met ongeveer 4% gegroeid in één jaar.

In 2011, een vrouwelijke walvis die als naam Varvara droeg, was ook gemarkeerd met een sateliet tracker. Varvara reisde 22.551 kilometer rond de Noord omtrek van de Atlantische Oceaan en naar beneden langs de Amerikaanse Westkust naar Mexico, om hierna weer terug te zwemmen naar Sakhalin. Dit is de langst gemeten migratie van een zoogdier in de wereld.

MEER IN DUURZAAMHEID

Het milieu

Om in de groeiende energiebehoefte van de wereld te kunnen voorzien en tegelijkertijd het milieu te beschermen, zijn nieuwe technologieën, partnerschappen en werkwijzen nodig.

Biodiversiteit

Wij hanteren strenge richtlijnen om eventuele nadelige gevolgen van onze activiteiten te verminderen.