Annemarijn Zwaan, Joella Galas en Esther Settels nemen de promotie van het team voor hun rekening. Niet iedereen hoeft zich nu eenmaal met de techniek bezig te houden. ‘Dat is juist het leuke van deelnemen aan de Eco-marathon’, zegt Joella. ‘Pas geleden gaven we een presentatie aan derdeklassers om teamleden voor volgend jaar te werven. Daar vertelden we wat er allemaal bij komt kijken. Je leert over de carbon kap, de wielophanging en rolweerstand. Maar je leert ook sponsorbrieven schrijven, presenteren en je maakt veel nieuwe vrienden.’

Esther en Joella gingen vorig jaar naar Ahoy in Rotterdam om de sfeer van Shell Eco-marathon te proeven. Op basis van die ervaring besloten ze dit jaar mee te doen. Esther: ‘Ik wist er al veel van. Mijn twee broers hebben meegedaan aan de wedstrijd. Rick heeft vorig jaar met het team van de TU Delft gewonnen. Wat mij opviel was de open sfeer. Je kon met alle teams praten en ze waren erg geïnteresseerd naar elkaar. Van concurrentie was eigenlijk geen sprake. Eerder van heel nauwe samenwerking.’

Samen met de andere Nederlandse teams, zit Triple-X in een What’s App-groep waarin iedereen om advies mag vragen en tips kan geven. Het team heeft er nu al veel aan gehad en verwacht dat dat de berichten ook in Londen blijven komen. ‘We hebben afgesproken dat we op de camping een beetje bij elkaar gaan staan met de Nederlandse teams. En er komt hoe dan ook een feestelijke barbecue’, zegt Esther.

Triple-X staat aan de start met het chassis van twee jaar geleden, maar een volledig nieuwe body, gemaakt van honingraat carbonpanelen. De waterstofcel is grondig gereviseerd en ook de stuurinrichting en bekabeling zijn aangepakt. Dankzij adviezen van verschillende studententeams zijn de Amsterdamse scholieren zo goed als klaar voor de race. 

Opvallend teamlid is Esthers tweede broer, Alex. Hij was twee jaar geleden onderdeel van het team, ging studeren aan de TU Delft, maar wisselt komend jaar van studie, waardoor hij een paar maanden tijd heeft. Naast een baan van vier dagen in de week is hij vrijdags op zijn oude middelbeare school om zijn kennis en ervaring te delen met de nieuwe generatie.

Alex is trots op de prestaties van het team: ‘We rijden mee in de categorie waterstof. Daar vind je toch vooral universiteiten die beschikken over veel mensen, waarvan een deel zelfs een jaar lang fulltime aan de auto werkt. Hier hebben we elke week anderhalf tussenuur en een vrijdagmiddag. En als iemand dan moet leren voor een toets, kan hij er al niet bij zijn. Met een stuk minder kennis en stuk minder tijd bouwen we toch mooi een voertuig dat de eindstreep haalt. Daarmee dwing je respect af.’

Over het eindresultaat maakt team Triple-X zich geen illusies. De race uitrijden is voldoende prestatie, vindt ze. Een score hoger dan omgerekend 750 kilometer op een enkele liter benzine zou ronduit feest zijn. Annemarijn weet nu al dat ze er volgend jaar weer bij is in Londen. ‘Toen we dit jaar begonnen wisten we nog niet precies hoe alles werkte. Nu weten we dat wel. Dus als we volgend jaar weer meedoen maken we een vliegende start.’