Carrière in Shell: wat als je doof bent?
Stefan de Visser is doof. En toch werkt hij bij Shell Pernis in de Centrale Werkplaats, met draaiende machines en bewegende delen. Als opgeleid onderhoudswerktuigbouwkundige reviseert hij pompen en compressors. Terwijl veel bedrijven huiverig zijn voor alleen al het bieden van een stageplaats aan een dove bankwerker, kreeg Stefan bij Shell Pernis wel een kans.
Tekst: Marcel Burger. Beeld: Ernst Bode.
Veel mensen zien op het eerste gezicht misschien niet meteen dat jij doof bent. Hoe is dat voor jou?
Stefan: “Het klopt dat je het niet ziet, maar dat maakt mij niet minder doof. Ik ben daar open over, zodat anderen weten hoe ze het beste met me kunnen communiceren. Het zorgt trouwens wel soms voor misverstanden. Want soms denken anderen dat ik hen negeer, maar het is zeker niet zo!”
Merk je soms dat mensen aannames doen over jouw beperking?
“Als ik in de fabriek werk en ik aangeef dat ik doof ben, worden mensen die me nog niet kennen vaak onzeker of durven ze niet meer te proberen om met me te communiceren. Ik bijt zeker niet! Bang zijn voor doven is nergens voor nodig. Ik vind het juist fijn als mensen proberen met mij te communiceren. Er is altijd wel een oplossing te vinden. Zoals typen op een telefoon of liplezen. Sommige collega’s leren het alfabet in gebarentaal. We komen er samen wel uit.”
Hoe was het om een baan te vinden?
“Omdat ik doof ben, kostte het al veel moeite om een stageplek te vinden, maar bij Shell kreeg ik de kans werkervaring op te doen in de centrale werkplaats. Dat ging overigens ook niet zonder slag of stoot. Het is aan de volharding van de manager van de werkplaats te danken, dat ik aangenomen werd. Dat is nu bijna 10 jaar geleden.”
Je kreeg na de praktijktraining een vaste baan. Hoe was dat?
“In het begin vroegen mijn collega’s zich af of ik wel mee kon draaien met het werk en in teamverband. Uiteindelijk won ik hun vertrouwen. Inmiddels zijn er collega’s die de basisgebarentaal hebben geleerd, en sommige zelfs als gevorderden.”
Voor een leek lijkt het misschien gek om een dove bankwerker in een wereld vol werkende machines te hebben.
“Aanvankelijk mocht ik niet in de fabriek werken. Na 2 jaar, met veel overleg, dan toch. Ik let altijd extra goed op mijn piepers en mijn omgeving, om te voorkomen dat er iets misgaat.”
Wat betekent het eigenlijk in de dagelijkse praktijk, niet kunnen horen?
“Soms beïnvloedt het mijn werk. Als er een werkoverleg of cursus in groepsverband is, moet ik zorgen voor een tolk. Maar ik ga uitdagingen aan. Ik laat mijn doofheid mij er niet van weerhouden om nieuwe dingen te leren. Collega’s betrekken mij ook bij nieuwe dingen en ik voel dat ik bij Shell kan doorgroeien.”
Shell is altijd heel strict in naleven van de veiligheidsregels. Hoe is dat voor jou?
“In de fabriek moest ik oordoppen in, terwijl ik 100% doof ben! Nu accepteert iedereen dat ik ze niet draag.”
Welke tip wil je mensen voor hun werk meegeven die proberen hun team inclusiever te maken voor een collega met een beperking?
“Vraag gewoon wat die collega zelf nodig heft. Iedereen is anders, dus de beste oplossingen komen meestal uit een open gesprek. Behandel iemand niet anders dan nodig is. Zie eerst de collega, daarna pas de beperking.”
3 december: Internationale Dag voor Personen met een Beperking
De Verenigde Naties hebben 3 december uitgeroepen tot jaarlijkse internationale dag voor mensen met een beperking. Het woord ‘beperking’ roept soms verschillende associaties op. Je denkt misschien aan iets heel zichtbaars zoals iemand in een rolstoel. Toch zijn er veel meer soort beperkingen en vormen van ‘extra uitdaging’ of ‘special gifts’ dan vaak wordt gedacht. Soms zichtbaar, soms ook onzichtbaar. Het gaat over alle lange en korte termijn fysieke, mentale en neurologische condities die uitdagingen kunnen geven in het dagelijks leven. Shell wil iedereen gelijke kansen geven, omdat het belangrijk is dat iedereen zich gezien en gewaardeerd voelt. En dat we elkaar helpen om uitdagingen weg te nemen.
Career at Shell: what if you are deaf?
Stefan de Visser is deaf. And yet he works at Shell Pernis in the Central Workshop, surrounded by running machines and moving parts. As a trained maintenance mechanical engineer, he overhauls pumps and compressors. While many companies are hesitant to even offer an internship to a deaf metalworker, Stefan was given an opportunity at Shell Pernis.
3 Dec. 2025
Text: Marcel Burger. Photography: Ernst Bode.
Many people might not immediately realise at first glance that you are deaf. How is that for you?
Stefan: “It’s true that you can’t see it, but that doesn’t make me any less deaf. I’m open about it so that others know how best to communicate with me. It does sometimes lead to misunderstandings, though. Sometimes people think I’m ignoring them, but that’s definitely not the case!”
Do you sometimes notice that people make assumptions about your disability?
“When I’m working in the factory and I say that I’m deaf, people who don’t know me often become unsure or don’t dare to try to communicate with me. I certainly don’t bite! There’s no need to be afraid of deaf people. I actually appreciate it when people make an effort to communicate with me. There’s always a solution—like typing the message on a phone or lip-reading. Some colleagues even learn the sign language alphabet. We figure it out together.”
How was it to find a job?
“Because I’m deaf, it was already difficult to even find an internship, but at Shell Pernis I was given the chance to gain work experience in the central workshop. That didn’t happen without challenges, though. It’s thanks to the persistence of the workshop manager that I was hired. That was almost 10 years ago.”
After your practical training, you got a permanent job. How was that?
“At first, my colleagues wondered whether I could keep up with the work and function in a team. Eventually, I earned their trust. Now, some colleagues have learned basic sign language, and some even at an advanced level.”
To an outsider, it might seem strange to have a deaf metalworker in a world full of running machines.
“Initially, I wasn’t allowed to work in the factory. After two years and a lot of discussion, I finally could. I always pay extra attention to my pagers and my surroundings to prevent anything from going wrong.”
What does it actually mean in daily practice, not being able to hear?
“Sometimes it affects my work. If there’s a meeting or a group training session, I need to arrange an interpreter. But I take on challenges. I don’t let my deafness stop me from learning new things. My colleagues involve me in new things too, and I feel that I can grow at Shell.”
Shell is always very strict about following safety rules. How is that for you?
“In the factory, I had to wear earplugs even though I’m 100% deaf! Now everyone accepts that I don’t wear them.”
What advice would you give to people who want to make their team more inclusive for a colleague with a disability?
“Just ask what that colleague needs. Everyone is different, so the best solutions usually come from an open conversation. Don’t treat someone differently unless it’s necessary. See the colleague first, then the disability.”
3 December: International Day of Persons with Disabilities
The United Nations has designated 3 December as the annual International Day of Persons with Disabilities. The word ‘disability’ can evoke different associations. You might think of something very visible, such as someone in a wheelchair. Yet there are many more types of disabilities and forms of ‘extra challenges’ or ‘special gifts’ than people often realise—sometimes visible, sometimes invisible. It covers all short- and long-term physical, mental, and neurological conditions that can create challenges in daily life. Shell aims to give everyone equal opportunities because it is important that everyone feels seen and valued—and that we support each other to remove barriers.
