Terugleverkosten

Wat zijn terugleverkosten?

Steeds meer Nederlanders, inmiddels meer dan een derde, hebben zonnepanelen op hun dak. Daarmee wekken huishoudens zelf groene stroom op. Stroom die op dat moment niet wordt gebruikt, gaat terug naar het elektriciteitsnet. Dat heet terugleveren.

Dat klinkt allemaal logisch, maar er is een keerzijde: het Nederlandse stroomnet raakt op piekmomenten overbelast. Energieleveranciers en netbeheerders moeten die pieken opvangen en investeren in de uitbreiding van het net. Dat kost geld. Daarom brengen ze kosten in rekening aan huishoudens die stroom terugleveren. Voilà, dat zijn terugleverkosten.

Sinds wanneer worden deze kosten berekend?

In het begin van de opkomst van zonne-energie in Nederland was er weinig aan de hand. Maar de snelle elektrificatie, waarbij consumenten en bedrijven gas als energiebron inruilen voor stroom, legde ook een knelpunt bloot: het stroomnet liep steeds vaker vast. Dit wordt ook wel netcongestie genoemd.

Vanaf 2023 begonnen de eerste energieleveranciers terugleverkosten te rekenen, vooral op momenten dat er een overaanbod was van groene stroom. Inmiddels doen de meeste leveranciers dat. De tarieven liggen meestal iets boven de 10 cent per kilowattuur (kWh).

Kun je onder terugleverkosten uitkomen?

Zeker. Een oplossing is een thuisbatterij. Daarmee sla je het overschot aan zonnestroom op voor later gebruik, bijvoorbeeld in de winter als de zon minder vaak en lang schijnt. Met een eigen accu ben je minder afhankelijk van het net en kun je terugleverkosten voorkomen. Voor zo’n batterij moet je echter diep in de buidel tasten.

Slimmer is om het stroomgebruik af te stemmen op de momenten waarop er veel zonnestroom wordt opgewekt. Dat betekent veel wasjes draaien op zonnige momenten. Of installeer een laadpaal voor je elektrische auto die laadt wanneer de zon schijnt en er veel duurzame stroom beschikbaar is. Dan hoef je niet terug te leveren aan het net, maar maak je zo veel mogelijk stroom op.

Zijn er trouwens nog meer woordcombinaties met zo’n tegenstrijdig in zich?

Terugleverkosten, zo’n woordcombinatie met een tegenstrijdigheid in zich heet een oxymoron. Bitterzoet is er ook een voorbeeld van. Dit omschrijft het gevoel als je deze kosten moet betalen, terwijl je tegelijk weet dat de aanschaf van zonnepanelen nog altijd een slimme keuze is geweest. Slimme verspilling, in het geval van die zonnige wasjes, ook zo’n oxymoron. Of zonloze zonnestroom. Dat is stroom die ooit van de zon kwam, maar nu opgeslagen via je batterij weer wordt gebruikt. Tja, de energietransitie zit voorlopig nog vol met tegenstrijdigheden.