Alles is familie: vader en zoon samen bij Shell Pernis

Dennis Elderkamp (52) kent Shell Pernis in zijn jeugd vooral van de mooie lichtjes die hij zag vanaf de Vlaardingse overkant. Wat er precies gebeurde op dat enorme terrein? Geen idee. Totdat een tip zijn leven richting geeft.

Oom als wachtchef

Dennis groeit op in Schiedam, als tweede zoon van een politieagent en een huisvrouw. Op zijn achttiende weet hij niet wat hij wil, maar daar komt verandering in. “Mijn oom werkte destijds als vervangend wachtchef bij een internationaal chemie- en technologiebedrijf in de Rotterdamse haven en ik mocht een keer op zijn werk komen kijken. Ik weet het nog precies: het was een zaterdagochtend en mijn vader bracht me ernaartoe. Ik raakte aan de praat met een collega van mijn oom. Die raadde me aan om naar de Shell Bedrijfsschool te gaan.”

Het is dan september 1991 en er is geen plek meer op de Shell Pernis Bedrijfsschool. Maar een jaar later, komt hij alsnog door de strenge voorselectie uit 200 aanmeldingen voor 36 plekken.

Geen gewone school

Zo start hij met een intensieve en strenge opleiding waarbij discipline, veiligheid en de Shell‑cultuur centraal staan. Dit betekent drie dagen per week naar Pernis voor praktijklessen van ervaren Shell-procesoperators twee dagen in de klas voor theorie.

Dennis: “Het was geen gewone school. Alles werd voor je geregeld, maar er werd ook veel van je verwacht. Die aanpak heeft me gevormd. Het was voor de collega’s ook ontzettend leuk om hun kennis over te dragen. Dat had ik zelf ook graag nog willen doen, maar helaas is de Bedrijfsschool in 1995 afgeschaft.”

Dennis behaalt zijn diploma Vakopleiding Procesoperator (Vapro) en treedt in 1994 in dienst bij Shell Pernis. Sindsdien vervult hij talloze rollen en maakt hij carrière: van operator tot supervisor, in ploegendienst én dagdienst, op verschillende afdelingen en sinds kort als supervisor op Europoort. “De mooiste baan die er is. Het voelt een beetje als het runnen van mijn eigen toko.” Hij kent de site van binnen en van buiten en staat bij collega’s bekend om zijn duidelijke manier van leidinggeven. “Nee is ook een antwoord. Iedereen weet waar hij aan toe is.”

Vader en zoon zij aan zij

Inmiddels werkt Dennis 33 jaar bij Shell Pernis, en roemt het sociale karakter van Shell. “Je krijgt kansen. Als je inzet toont, wordt dat gezien. Alles wat ik heb opgebouwd, heb ik ook te danken aan het bedrijf.” Een hoogtepunt was — naar eigen zeggen — zijn periode in Singapore, waar hij samen met collega’s twee maanden meedraaide op een Shell‑locatie. “Een andere cultuur en een andere manier van werken – enorm leerzaam.”

Extra bijzonder was het moment waarop hij tijdens de Wereldhavendagen in 2023 letterlijk zij aan zij stond met zijn zoon Jordi, bij de Shell Pernis-stand op de kade. “Dan voel je je echt trots: op het bedrijf én op je zoon.”

Van brandje blussen naar proeffabriek

Want net als zijn vader weet Jordi Elderkamp (24) lange tijd niet precies wat hij wil worden. Als hij tien jaar is, ziet hij tijdens een familiedag voor het eerst hoe een controlekamer eruitziet en wat een procesoperator doet. Ook mag hij bij de brandweer een brandje blussen. Dat maakt indruk.

Op de mavo in Vlaardingen vindt hij de bètavakken interessant. Na het behalen van zijn diploma bezoekt hij een open dag van het Scheepvaart en Transport College (STC) in Brielle. Jordi: “Er stond een proeffabriek opgesteld. Die vond ik heel leuk en de sfeer op school sprak me meteen aan. En door mijn vader wist ik natuurlijk al iets meer over het beroep van procesoperator.”

Vrijheid en teamwork

In september 2018 start Jordi met de opleiding. Tijdens zijn studie loopt hij twee keer stage bij Shell Pernis, in het derde jaar en voor zijn afstuderen. “De eerste, op de afdeling ROM (Refinery Oil Movement; red.), maakte diepe indruk. Alles is groot en complex, je krijgt meteen verantwoordelijkheid. Werken in een ploeg — samen dingen oplossen — vind ik geweldig.”

Zijn afstudeerstage doet hij bewust bij een andere fabriek. Drieënhalf jaar geleden begint hij op Shell Pernis. “Elke fabriek heeft zijn eigen sfeer. Dat maakt het werk afwisselend.” Wat hij het leukst vindt? “De vrijheid, het teamwork en samen problemen oplossen.”

Het thuisteam

Ook bij het thuisteam blijft de band sterk. Het gezin Elderkamp — vader Dennis, moeder Marjolein, zoon Jordi en zus Robin — verruilt binnenkort Vlaardingen voor Oostvoorne. Jordi verhuist nog mee, al ziet hij in de toekomst wel een eigen woning voor zich. Familie en Shell lijken ook nu op elkaar. Jordi: “ “Er verandert veel, maar de betrokkenheid is groot.”